اسرافیل

اسرافیل

اسرافیل

.............«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ»..............

«إِنَّ اللَّهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَومٍ حَتّىٰ یُغَیِّروا ما بِأَنفُسِهِم»

خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند. (قرآن کریم. سوره مبارکه رعد آیه 11)

علوم اجتماعی و رودربایستی با عقلانیت

قسمت دوم

تبیین «حقوق»، بدون تبیین «آدم و عالم» محال است

 

در متون کلاسیک به همه بنیادهای نظری و پشت صحنه و به پیش فرض ها، تصریح نمی شود و یکی از مشکلات آموزشی در علوم اجتماعی و به ویژه «علوم سیاسی و حقوق» در دانشگاه همین است که بدون بررسی ریشه ها، ناگهان به شاخه ها پرداخته و میوه های را با یکدیگر مقایسه می کنند و این اشتباه بزرگی است.

 

به لحاظ فلسفی، میوه ها بر شاخه ها و شاخه ها بر ساقه روییده اند، و ساقه از ریشه آبیاری می شود، بنابراین هرگاه، هر مکتبی، از «حقوق سیاسی» و در درجه نخست از «حقوق اساسی» سخن می گوید، ابتدا باید موضع فلسفی و معرفت شناختی خود را در حوزه «حکمت نظری» توضیح دهد تا سپس در «حکمت عملی»، علوم سیاسی، اقتصاد، حقوق و اخلاق عملی منطقا بتواند اظهار نظر کند.

 

برای هر اظهار نظری از این قبیل که چه کسانی، چه حقوقی و چه حدودی دارند و از جمله در عرصه سیاست، میان دولت و شهروند، چه حقوق و چه وظایف متقابلی در کار است، باید ابتدا روشن شود که «فلسفه های مضاف» در عرصه «حکمت عملی» بر چه مباحث تئوریک و کدام ریشه ها در حوزه «حکمت نظری» مبتنی است؟ به عبارت دیگر در عرصه علوم سیاسی، حقوق و اقتصاد، منطقا نمی توانید ناظر به مکاتب اقتصادی، سیاسی و حقوقی، هیچ داوری و اظهار نظر کنید مگر ابتدا موضعِ «انسان شناختی» خود را بیان کنید که چه تعریفی از «انسان»، چه تبیینی از «هستی»، از «جهان»، از مرگ و زندگی، سعادت و شقاوت و از منشا «باید» و «نباید» ها دارید؟

 

اینها همه در یکدیگر تنیده اند و اگر نقطه وصل «حکمت عملی» و «حکمت نظری» قیچی شد، آنگاه بابِ «فلسفه سرایی» و «دلیل بافی» و حوزه حکمت عملی باز می شود و این است اتفاقی که افتاده است.

 

در قرن 20، هرچه جلوتر آمده ایم، علوم سیاسی، فاصله بیشتری از حوزه استدلال های «فلسفی نظری» گرفت تا عاقبت، جدایی ها علنی شد و به آغوش پراگماتیزم صِرف و منفعت گرایی چرتکه اندازانه افتاد، با این استدلال که عجالتا مشکل ملموس این لحظه خود را باید حل کرد و درست و نادرستش به ما مربوط نیست. در عرصه قدرت، سیاست و به ویژه روابط بین الملل، «عمل زدگی» بر «فلسفه» غلبه کرده است.

 

حسن رحیم پور ازغدی: علوم اجتماعی و رودربایستی با عقلانیت

 

مطالب مرتبط:

علوم اجتماعی و رودربایستی با عقلانیت: قسمت اول: تعریف «قدرت و مشروعیت»، مسبوق به تعریف «حقّ»

 

(کپی برداری از «اسرافیل» فقط با ذکر منبع مجاز است)

 

نظرات (۱)

۝۝۝۝♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥۝۝۝۝

۝۝۝۝♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥۝۝۝۝

 

هم میهن ارجمند! درود فراوان!

 با هدف توانمند سازی فرهنگ ملی و پاسداری از یکپارچگی ایران کهن

"وب بر شاخسار سخن "

هر ماه دو یادداشت ملی میهنی را به هموطنان عزیز پیشکش می کند.

خواهشمنداست ضمن مطالعه، آن را به ده نفر از هم میهنان ارسال نمایید.

 

آدرس ها:

 

http://payam-ghanoun.ir/

http://payam-chanoun.blogfa.com/

 

[گل]

 

۝۝۝۝♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥۝۝۝۝

۝۝۝۝♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥۝۝۝۝

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی